Happy Birthday to myself

bday

 

HAPPY BIRTHDAY TO MYSELF!

 

 

34 word ik donderdag. En al sla je me dood, ik heb geen flauw idee waar al die jaren plots naartoe zijn.  Vervlogen denk ik, alsof je in een onbewaakt ogenblik een flesje ether opendraait, de deur uitwandelt en bij thuiskomst het flesje helemaal leeg weer aantreft. Ik word er wat weemoedig van, omdat ik de gewoonte heb om bij verjaardagen te gaan ‘rekenen’. Ok, 34 jaar. Laat ons er gemakkelijkheidshalve vanuit gaan dat ik 70 word, dan zit ik over een jaar al in de helft. Dus de generale repetitie hebben we achter de rug, nu is het tijd voor de grote première. Nu gaat het verdict vallen: een welverdiende Oscar, of een slechte B-film met vernietigende reviews van de ‘ échte’ kenners?

Maar….ik zit nog niet in de helft! Als de voorbije jaren de repetitie waren, en de komende 35 jaar La Grande Finale, dan heb ik nog welgeteld 1 jaar om, als het moet,  de Deus ex Machina ten tonele te brengen, en de verhaallijnen helemaal te herschrijven.

Geruststellend, zeker omdat ik eigenlijk ook gewoon van plan ben om 125 jaar te worden!

Maar toch, dit jaar moet en zal MIJN jaar worden. IK meen het….deze keer écht 😉

 

Miss M.

testbeeld

naamloos

 

 

Beste klant,

Omwille van onvoorziene omstandigheden is de winkel vandaag uitzonderlijk gesloten.

Wij zijn u morgen graag weer van dienst.

 

 

Voila, story of my life J

Mijn blog staat 2 dagen online, ik heb bijna 1000 bezoekers intussen, en daar begint het al: blinde paniek!! Wat als het niet lukt? Wat als het wel lukt? Wat als ik keihard ‘ op mijn bakkes’ ga? Wat als Kerst volgend jaar plots in Juni valt? Offday…writer’s block…dipje…benoem het zoals je wilt, ik heb er overduidelijk last van vandaag. Het is ook moeilijk om de vinger exact op de ( juiste) wonde te leggen als je me zou vragen wat de oorzaak is. Het gaat me gewoon niet af.

 

Gisteren was het lachen, gieren, brullen…vlaggen en wimpels, confetti en vuurwerk in mijn hoofd.

Vandaag gewoon….testbeeld.

 

Dus lieve schatten, vandaag neemt Firma M. een supersonisch korte ‘ jaarlijkse vakantie’, maar morgen zijn we u graag terug van dienst.

 

Beloofd J

 

 

(of misschien vanavond al, ‘k voel me precies al beter.)

 

Miss Aambeiengel 2017

_DSC3232ok

 

Donderdagavond 18u10.

 

Met een sierlijke zwier draai ik de parking van de plaatselijke apotheek op.  Ik had stiekem gehoopt dat de rest van de lokale bevolking rond dit uur massaal  de beentjes onder tafel zou schuiven, maar blijkbaar heeft de griepepidemie die aangekondigd was zijn intrede gedaan in Belgenland.

 

 

Exact 10 minuten geleden heb ik Het Licht gezien. En als Miss M. Het Licht ziet, dan moet alles wijken en is er geen houden meer aan.  Nu nu nu. Ik moest NU aambeiengel hebben!

Ik ben niet vies van wat geëxperimenteer in de badkamer. Avocado in mijn haar, cacaodrap op mijn gezicht en koffiedik op de benen. Been there, done that, got the T-shirt.( De fotografische bewijzen zal ik jullie nog even besparen.)  Als ik morgen in de wandelgangen het gerucht opvang dat je haar sneller gaat groeien wanneer je een banaan in elk neusgat steekt om vervolgens in Oostelijke richting de zonnegroet te doen, dan zal ik het waarschijnlijk nog proberen ook. Just to be sure! Maar vandaag was er dus een ander Geniaal Plan uit mijn meesterbrein ontsproten.  In een ver verleden had ik wat gelezen over aambeienzalf. Aambeienzalf. Onder mijn ogen. Not kidding.

 

 

Nog 5 wachtenden voor mij. Aangezien ik vandaag niet echt in de stemming ben om op schalkse manier vragende blikken te ontwijken besluit ik nog even in de auto te blijven zitten, intussen druk pratend tegen mijn voicemail.

Wanneer de laatste klant op zijn dode gemak de apotheek uitstapt zet ik mijn motor af, neem mijn portemonnee al in de aanslag en schiet als een dief in de nacht de winkel binnen.

De apothekeres begint al te gniffelen. Ik moet dan ook eerlijkheidshalve bekennen dat het niet de eerste keer is dat ik met vrij ongewone vragen en verzoeken kom binnenfladderen.

Net op het moment dat ik aan mijn spervuur van vragen wil beginnen, rinkelt de deurbel en stapt er een jong koppeltje binnen. Ok, dit wordt gênant. Ik raap al mijn moed bijeen, schuifel een beetje ongemakkelijk heen en weer om uiteindelijk, met licht schaamrood op de kaken, te fluisteren: “ Klopt het dat aambeienzalf helpt tegen wallen?”.

Vanuit mijn ooghoek zie ik hoe het meisje de jongen met haar ellenboog aanstoot. Negeren Miss M., gewoon negeren, zeg ik tegen mijn gedeukte ego.

Gelukkig schiet de apothekeres me ter hulp, en begint ze met een ongekend enthousiasme aan een wetenschappelijke uiteenzetting over aambeienzalf en de werking ervan. Ok, het was dus inderdaad geen Broodje Aap- verhaal. Het gezichtsverlies blijft deze keer beperkt.

 

En voor de geïnteresseerden die zich afvragen of dat spul überhaupt gewerkt heeft: voor mij wel!

 

DISCLAIMER: Niet geschikt voor gevoelige prinsessenhuidjes en zeker niet aan te raden voor dagelijks gebruik. Mijn wallen en donkere kringen waren hoofdzakelijk een gevolg van slaaptekort, maar wanneer het andere oorzaken heeft ( bv genetische aanleg, hyperpigmentatie, ingevallen onderoogleden) gaat aambeiengel helemaal niets doen en kan je het evengoed aan de tafelpoot smeren. In geval van twijfel kan je dus beter zélf een dermatoloog of dokter raadplegen, of even binnenspringen bij de apotheek. Maar best niet om 18u10 J

 

Miss M.

 

 

Het Magisch Wonderwater

_DSC3076

 

 

Water, bron van leven. Het klinkt als een over-the-top reclamespotje om 1 of ander watermerk te promoten, maar het is gewoon de harde waarheid.
Alle leven hier op aarde, zowel fauna als flora heeft 1 essentiële gemene deler: zonder water gaat het dood. Ik vind het dat ook heel erg contradictorisch dat vrouwen me regelmatig vragen wat nu mijn ultieme beauty-geheim is, omdat ik weet dat ze gewoon verwachten dat ik merk X of merk Y als dé oplossing ga aanreiken voor al hun huidprobleempjes.
Zoals Koen Wauters het zou zingen: “het zit vanbinnen”. Je mag scrubben, ontschminken, smeren en hydrateren alsof je lieve leven ervan af hangt, als je je huid niet van binnenuit verzorgt en hydrateert heeft het allemaal geen zin.

Water drinken dus. Niet voor iedereen zo een makkelijke opgave, ook voor mezelf niet. In de zomer valt het allemaal wel mee, omdat water nu eenmaal de allerbeste dorstlesser is. Maar tijdens de koude wintermaanden ( nét wanneer onze huid wel een extra shotje water kan gebruiken omdat centrale verwarming onze huid heel erg uidroogt!) gaat mijn persoonlijke voorkeur ook vaker uit naar een heerlijke tas verse koffie. Koffie die dan nota bene weer vochtafdrijvend werkt, waardoor je eigenlijk nog méér water moet drinken ter compensatie.
Gelukkig drink ik al behoorlijk wat water wanneer ik ’s avonds ga sporten, maar dat zweet ik er dan ook gelijk weer uit.

Tijd dus voor wat eenvoudige tips om op een makkelijke manier toch je dagelijkse dosis water binnen te spelen!

1. Maak doelstellingen. De truc bij uitstek die mij motiveert om mijn dagelijkse hoeveelheid water binnen te krijgen is om ’s ochtends een 2 literfles water op tafel te zetten. Elke keer ik van de woonkamer naar de keuken ga schenk ik een glas in. Gegarandeerd succes!

2. Pimp je water! Als je van nature niet zo’n waterfanaat bent, pimp je water dan zelf met allerlei stukjes fruit. Het maakt je water niet alleen een stuk fruitiger van smaak, het ziet er ook gelijk heel erg mooi, vrolijk en fashionable uit. Ook munt en komkommer zijn altijd voltreffers om je water een zomerse toets te geven.

3. Soeperdesoep! Nu de wintermaanden voor de deur staan heb ik zelf eerlijk gezegd ook meer zin in iets lekker warm dan in ijskoud water. Ga op een verloren zondagochtend aan de slag en maak een pot verse soep. Heel erg handig omdat je het makkelijk kan invriezen en je een hele soepvoorraad voor de rest van de week kan aanleggen. Op die manier krijg je niet alleen weer een flinke hoeveelheid vocht binnen, maar ook een groot deel van je dagelijkse portie vitamines.

4. Neem een waterflesje mee. De meeste vrouwen onder ons hebben een handtas waarin een kat haar eigen jong niet meer zou terugvinden. Maak van de gelegenheid gebruik om die stal eens uit te mesten. Gooi er wat overbodige rommel uit zodat je plaats maakt voor een waterflesje. En neen, geen plastic wegwerpding! Investeer in een mooi en hip exemplaar waar je vrolijk van wordt!

5. Eet veel voornamelijk groenten en fruit. Wanneer je dieet hoofdzakelijk bestaat uit groenten en fruit zal dit niet enkel en alleen je lijn ten goede komen, maar ook je huid. Los van het feit dat je elke keer een bom vitamines en mineralen binnenkrijgt, bevatten ze ook veel vocht. Win-win dus!

Dit zijn 5 tips die ik zelf in het dagelijkse leven toepas en die voor mezelf heel erg goed werken, maar misschien hebben jullie zelf nog wel andere leuke tips and tricks? Let me know!

Miss M.

 

15977045_10154298976156446_4658064561333587323_n

The Happy Girl <3

The happy girl.

 

Ik hoor sommigen onder jullie al denken: ‘ weer zo een overdreven gelukkig meisje dat in haar blog en op haar Instagram-account even wil illustreren hoe geweldig gelukkig ze is met haar perfecte leventje, haar blakende gezondheid, geweldige mama-skills en haar druk sociaal leven waarbij ze dartel van het ene feestje naar het andere fladdert”.

 

Not really.

 

Reality-check: De voorbije 18 maand heb ik hoofdzakelijk in mijn zetel ‘verscheten’ zoals we hier in Antwerpen zeggen. Liefst ook in het donker met de rolluiken naar beneden. Mijn iets positievere medemens zou misschien gedacht hebben: “if life gives you lemons, make lemonade.” Bij mij bleven het helaas citroenen. Hele zure.

Om heel eerlijk te zijn zat het me ook inderdaad allemaal niet echt mee. Als alleenstaande mama van een (intussen gelukkig) flinke kleuter was het al niet altijd even evident om alles bol te werken en alle balletjes netjes de lucht in te houden, maar wanneer ik dan ook nog zwaar belazerd werd door mijn aannemer én slachtoffer werd in een ernstige stalkingszaak bleef er 24//7 een grote, donkere donderwolk boven mijn hoofd hangen.

Hello depression! Niet gewoon een dipje, want dipjes die waaien over. Dipjes duren een paar uur, of hooguit een paar weken. Dit was andere koek. Elke week zat ik bij mijn psychologe, maandenlang was ik in behandeling bij een psychiater. Zonder al te veel succes.

 

De 18 maanden waarin ik een verwoede poging ondernam om de 250meter zetelhangen te verbreken zijn intussen gelukkig verleden tijd. Momenteel wordt mijn leven voornamelijk gekenmerkt door ge-wel-di-ge moodswings. Om 12u kan ik de hele wereld aan, om 15u HAAT ik mijn kutleven.  Niet alleen rot voor mezelf, maar vooral ook heel erg moeilijk te begrijpen voor mijn omgeving.  Bovendien zorgt de onderhuidse stress die toch nog steeds aanwezig blijft ervoor dat mijn immuunsysteem me helemaal verraden heeft en ik van de ene verkoudheid in de andere sukkel.  Ben ik net weer enkele dagen in (bijna) topvorm, word ik weeral geveld door keelpijn, misselijkheid etc.

De vermoeidheid en paniekaanvallen zijn er wél continu. Er zijn nog zekerheden in het leven 🙂

 

 

1  positief ding heeft mijn “Sabbat-jaar wel met zich meegebracht: ik had geweldig veel tijd om na te denken en ik heb uitgebreid de tijd gehad om ontiegelijk veel documentaires te bekijken en artikels te lezen. En dat is nu net de aanzet geweest om deze blog te schrijven.

Ik ben altijd wel gefascineerd geweest door het principe van de ‘maakbare mens’; door gezondheid en sport. Maar het feit dat de weg van de (uitsluitend) traditionele geneeskunde blijkbaar niet de juiste is of was voor mij, heeft me doen inzien dat ik het vanaf nu anders moet gaan aanpakken.

 

Eerst en vooral heb ik me heilig voorgenomen om gedurende het komende jaar voor mezelf enkele doelstellingen vast te leggen. Ik ben van nature niet gezegend met de allergrootste zelfdiscipline, dus deze blog gaat er hopelijk voor zorgen dat ik volhou en niet meer zo snel de handdoek in de ring ga gooien. Ik ben misschien een Kleine Drama queen, maar ik heb publiek nodig. Vergelijk het met een atleet die op de Olympische Spelen zijn persoonlijk record met 1 nanoseconde weet te verbreken, enkel en alleen omdat hij beseft dat heel de wereld meekijkt. Het gaat me ook de mogelijkheid geven om mijn eigen post terug te herlezen als er weer een donderwolk zit aan te komen, zodat ik dan hopelijk weer de motivatie terugvind om verder te vechten!

 

Genoeg geleuterd, tijd voor het echte werk. Want wat ZIJN die doelstelling nu concreet?

 

  1. Fake it ‘till you make it.

Als je lang genoeg zit te zeuren over hoe zielig je bent, over hoe rot je je voelt en over hoe  ellendig deze wereld toch wel is, dan gà je je op den duur ook gewoon slecht voelen. Self fulfilling prophecy. Maar als het menselijk brein zo beïnvloedbaar is, dan MOET het andersom óók werken! Dus vanaf nu ga ik me enkel nog proberen te focussen op de mooie momenten in het leven en me er zelf aan herinneren dat ik eigenlijk ALLES heb om gelukkig te zijn….net zo lang tot ik het zelf geloof 😉

 

  1. Excuses are for Losers.

Je zou het misschien niet onmiddellijk zeggen als je me ziet, maar ik ben uitermate onzeker. Mijn overdreven perfectionisme was de voorbode voor mijn extreme faalangst. Angst om niet goed genoeg te zijn, angst om niet leuk gevonden te worden ( en dan liefst nog door de héle wereld!), angst om anderen teleur te stellen. Ik heb in mijn leven heel veel kansen laten schieten door irrationele angst. Maar ik ga me vanaf nu niet meer verschuilen achter domme smoesjes en excuses. Dus geen excuses meer om níet aan deze blog te beginnen!

 

  1. Kill your work-out, not animals.

Het eerste deel spreekt voor zich, ik wil een jaarlang ALLES geven en zien in welke mate je na je 30ste en na een gecompliceerde zwangerschap je lichaam kan shapen. En vermits jullie allemaal gaan meekijken ga ik er dubbel zo hard tegenaan gaan…goodbye bingowings!

Het tweede deel is iets waar ik eigenlijk al langer mee bezig was. Ik ben zowiezo al nooit echt een vleeseter geweest, maar de documentaire  ‘Cowspiracy’ waarin wordt uitgelegd welke invloed de veeteelt heeft op de planeet was voor mij dé eye-opener die ik nodig had. Het was shockerend, confronterend, maar tegelijkertijd voor mij ook heel inspirerend.  Voor mij was er alvast geen twijfel meer mogelijk en ik wil niet meer meedraaien in de platte commerce die de vleesindustrie is. Ik leef niet 100% Vegan, maar ik doe ook mijn uiterste best om dierlijke producten zo veel mogelijk te vermijden. Eigenlijk niet zo slecht bezig dus;)

 

 

Voila. Dit was de intro…..now it’s SHOWTIME!

 

Let’s kick some ass!

 

Miss M.